مهدى فرمانيان

72

آشنايى با فرق تشيع ( فارسى )

و هدايت دينى مردم دچار خطا نگردد . البته عصمت ناشى از آن نيست كه از معصوم توان ارتكاب معصيت سلب مىگردد ، بلكه از جهت لطفى است كه باعث مىگردد انگيزه و داعى ارتكاب در او پديد نيايد . اما ، همانند ديگران در انجام اعمال و رياضات عبادى و مبارزه و مجاهدهء نفسانى به دشوارى ، الم و رنج دچار خواهد گرديد و مدارج و كمالات معنوى را از اين طريق تحصيل خواهد نمود . « 1 » 4 . 5 . افضليت امام : در باور اماميه ، امام بايد در علم ، دين ، كرم ، شجاعت و تمام فضائل نفسانى و جسمانى افضل از ديگران باشد . « 2 » 4 . 6 . علم امام : شيعه بر اين باور است كه امام به همهء موضوعات دينى اعم از اصول و فروع ، علم و آگاهى كامل و يقينى دارد . و اين به واسطهء لطف و عنايت خداوند است . هر آنچه مربوط به دين است در قلمرو علم امام قرار دارد . البته در اينكه امام به امور غيبى اشيا و افراد عالم است يا خير و اگر علم دارد كيفيت آن چگونه و قلمرو آن ، چه مقدار است ، اختلافاتى ميان عالمان شيعه وجود دارد . « 3 » 4 . 7 . غيبت : شيعهء اماميه بر اين باور است كه حضرت مهدى دوازدهمين امام ، فرزند امام عسكرى از سال 260 هجرى غايب شده و تاكنون زنده و غايب است و آن‌گاه كه خدا بخواهد ظهور خواهد كرد و جهان را به همان سان كه آكنده از ستم و نابرابرى شده ، سرشار از عدالت و برابرى خواهد كرد . او به يارى و تأييد خدا سرانجام آرمان جهان شهر فاضله را در سايهء عدالت و رفاه و امنيت و معنويت براى همهء ابناى بشر تحقق خواهد بخشيد . « 4 » مهدى در زمان غيبت جان‌هاى مستعد را به سوى كمال و سعادت راهبرى مىكند . غيبت او « ظاهرى » و « شأنيّه » است ، نه غيبت كلى كه هيچ ارتباطى به عالم و آدم نداشته باشد . « 5 » در دوران غيبت كبرا ، عالمان دين و مجتهدان و مراجع فقهى شيعه نوّاب عام امام به شمار آمده ، شيعيان بايد در نحوهء انجام

--> ( 1 ) . همان ، ص 492 - 495 . ( 2 ) . همان ، ص 495 . ( 3 ) . اوائل المقالات ، مجموعه مصنفات ، ج 4 ، ص 67 . ( 4 ) . المقالات و الفرق ، ص 102 - 106 . ( 5 ) . ر . ك : شيعه در اسلام ، ص 313 ؛ نيز : علامه طباطبايى ، ظهور شيعه ، ص 111 - 123 ، سيد حسين نصر ، اثنا عشريه ، ص 1177 .